Autor teksta: Vera Bojičić

Objavljen u knjizi „Znanje na dar od izvora“. Deo naslova „Kolektivna svest“

 

 

Kolektivna svest je veoma moćna, ako nije zarobljena Umom. Količina vode na planetama o tome govori, jer voda je zarobljena svest. Ako gledamo planete u našem okruženju videćemo da gasovite planete imaju vrtlog i da im je atmosfera većinom od vodonika, a on je nosilac svesti na mikro i makro nivou.

Ove planete, zavisno od opterećenja, svoju tamnu materiju, odmah, putem vrtloga regenerišu u centru planete. Nekada je i zemlja imala ovaj mehanizam da usisava tamnu materiju, a trag njegovog postojanja je Bermudski trougao.

Zemlja je izgubila prsten koji je izuzetna odbrana od gomilanja otpada. Primetićete da su prstenovi odlika ovih planeta. Oni nastaju tako što ih svest drži na distanci, a jezgro privlači.

 

Neptun

 

 

Jupiter

 

Kolektivna svest teži da se povezuje sa univerzalnom. Svaka priča onih Ijudi koji su doživeli prosvetljenja o tome govori.

Najbolje možemo videti šta je kolektivna svest ako posmatramo ćeliju, zato što mi i živimo u svojoj ćeliji. Područje u kome se stvara kolektivna svest je unutar individualne svesti (šatirano, prva slika) koja je muški deo ženskog principa.

 

 

 

Na drugoj slici vidimo kako se unutar područja kolektivne svesti gradi kolektivna, kako se uvećava povezivanjem i kako se, u pojedinim delovima, stvara iluzija Uma